θεοί και δαίμονες
I used to be woebegone and so restless nights
My aching heart would bleed for you to see
Oh! But now...
(I don't catch myself bouncing home
Whistling buttonhole tunes to make me cry)
No More "I love you's"
A language is leaving me
No more "I love you's"
A language is leaving me exiled
No more "I love you's"
Changes are shifting me outside the words
I used to have demons in my room at night
Desire, despair, desire, so many monsters
Oh! But now...
(I don't catch myself bouncing home
Whistling buttonhole tunes to make me cry)
No More "I love you's"
A language is leaving me
No more "I love you's"
A language is leaving me exiled
No more "I love you's"
Changes are shifting me outside the words
Δεν είμαι σε θέση να πω με σιγουριά πόσο συχνά οι θεοί κι οι δαίμονες γίνονται μαλλιά-κουβάρια εντός μου. Τους νιώθω τακτικά να κονταροχτυπιούνται μέσα στο νου και την καρδιά μου. Δεν ξέρω αν ανταλλάσσουν προσωπεία και φορεσιές μεταξύ τους και μένει στο τέλος μονάχα η όψη ενός αρχέτυπου δαίμονα που τον τρέφει η πυρά των Σ' Αγαπώ. Ούτε γνωρίζω αν οι ανασφάλειες μπορούν να πολλαπλασιάζονται σαν τα μανιτάρια στη φθινοπωριάτικη πάχνη. Αν κουράστηκα - αν γέρασα ή ντράπηκα - να μουσκεύω χούφτες Σ' Αγαπώ στο σάλιο και το δάκρυ.
Μεγάλη κουβέντα το Σ' Αγαπώ. Ξεθωριασμένη απ' την πολυκαιρία και την πολυφωνία, πολύπτυχη όπως τα ξέφτια της. Αυτό σκεφτόμουν το πρωί οδηγώντας στη βροχή, κι ήθελα να κλάψω από οργή γιατί δεν έμαθα να ξυπνώ με το που πρωτοφέγγουν οι αυταπάτες. Ή να ξετρυπώνω θεούς. Μοιράζοντας ακόμη Σ' Αγαπώ σε δαίμονες. Ο κόσμος αλλάζει κι εγώ πιάνομαι απελπισμένα από ένα λεξιλόγιο φευγάτο. Μου λες πως σ' ετούτο τον κόσμο υπάρχουν δυό ειδών άνθρωποι: εκείνοι που δίνουν κι οι άλλοι που παίρνουν. Ο ένας θέλγει τον άλλον σαν το μαγνήτη που κινεί το σίδηρο. Διαιωνίζοντας έτσι τον ημιτελή του εαυτό. Σκληρή η φυλακή της διπολικής ροπής.
Κι ενώ μ' έπνιγε η αγανάκτιση του χαμένου δίκιου χιλιάδων ξοδεμένων Σ' Αγαπώ, σήκωσα το βλέμμα προς τον ουρανό κι είδα πως βρισκόμουν κάτω απ' την αψίδα ενός ουράνιου τόξου. Και δεν υπήρχε γύρω κάτι πρόχειρο να το αποτυπώσει - μα τι πιο πρόχειρο, θα μου πεις, απ' την καρδιά μου. Εκτοπισμένη εδώ κι αιώνες στην ερημιά μιας γλώσσας που παραμένει μυστική κι απρόσιτη.
It's raining so hard Looks like it's gonna rain all night And this is the time I'd love to be holding you tight But I guess I'll have to accept The fact that you're not here I wish tonight would hurry up And end, my dear
It's raining so hard It's really coming down Sittin' by my window Watching the rain fall to the ground This is the time I'd love to be holding you tight But I guess I'll just go crazy tonight
It's raining so hard It brings back memories Of the time That you were here with me Counting every drop About to blow my top I wish this rain would hurry up and stop
I've got the blues so bad I can hardly catch my breath The harder it rains The worse it gets This is the time I'd love to be holding you tight But I guess I'll just go crazy tonight
It's raining
Σταύρος
Από negentropist | 5/11/2009 17:45
Kαλησπέρα Σταύρο, πολύ όμορφο το τραγούδι που που χάρισες εδώ - σ' ευχαριστώ. Πέρασα και από το Forum και θα 'θελα να εγγραφώ, η επικοινωνία γίνεται κυρίως μέσω κομματιών; Εύχομαι από καρδιάς να μη βρέχει εκεί που είσαι.. Καλό σου βράδυ.
Από thalassaki | 5/11/2009 18:43
Κι εγώ τους δαίμονες αγαπώ, καλή γειτόνισσα. Και ποιος μπορεί να πει αν αυτοί αξίζουν λιγότερο τα Σ' αγαπώ μας; Γιατί, αν ισχύει κάτι τέτοιο, θα πρέπει στο τέλος να υποθέσουμε ότι τα Σ' αγαπώ δεν απευθύνονται σ' αυτούς, αλλά σ' εμάς τους ίδιους..
..στο θεό μέσα μας.. ή μέσα τους.. δύσκολο θέμα πιάσαμε πάλι
να 'σαι καλά, φθινοπωρινό θαλασσάκι, να περνάς όμορφα στο βορρά σου, τη σκέψη μου σου στέλνω και την καληνύχτα μου
Από _trelos | 5/11/2009 23:24
Δε θα μπορούσε να 'ταν αλλιώς, τους δαίμονες θ' αγαπούσαμε, φίλε μου γείτονα. Θες γιατί είναι πιο αυθεντικοί, πιο ταλαιπωρημένοι, πιο δικοί μας; Δύσκολα θέματα σταθερά και πάντα
Αυθεντικά
φθινοπωριάτικο το πρωινό σήμερα, σου στέλνω μια ζεστή καλημέρα με
αγάπη πολλή.
Από thalassaki | 6/11/2009 9:26
Μα αν ξυπνούσαμε με το που πρωτοφέγγουν οι αυταπάτες θα σταματούσαμε και να ονειρευόμαστε. Όμως δε ζει κανείς μ' ένα ξερό μισθό, που λέει κι η Δημουλά.
Κι έτσι μένουμε να παλεύουμε με τους δαίμονες - τους δικούς μας και των άλλων - και να ξοδευόμαστε. Όμως μην τη φοβάσαι την καρδιά, είναι περίεργο πράγμα - όσο τη σπαταλάς τόσο περισσότερή έχεις, που λέει κι ο Μόντης.
Από Νάσια | 6/11/2009 10:47
Aγαπητή φίλη,
όχι, η επικοινωνία γίνεται δεν κυρίως μέσω κομματιών
Η θεματολογία στο "ταπεινό" forum που έχω δημιουργήσει είναι ευρύτατη, και ο καθένας μπορεί να ανοίξει ότι θέμα θέλει, και να εκφραστεί όπως θέλει ...
Παρ' όλα αυτά, έχω την ακατάσχετη ιδιαιτερότητα να εκφράζομαι με εικόνες η/και video. Άλλοι +4ουμίστες δεν το κάνουν...
Μερικά παραδείγματα :
Παράδειγμα 1
Παράδειγμα 2
Παράδειγμα 3
Παράδειγμα 4
Νά'σαι καλά αγαπητή thalassaki
Είσαι πάντα
ευπρόσδεκτη, καθώς και όποιος άλλος το επιθυμεί.
Σταύρος
Από negentropist | 6/11/2009 11:52
Kαλησπέρα Νάσια, σ' ευχαριστώ θερμά για τα πολύτιμα λόγια. Οπωσδήποτε δεν υπάρχει ζωή χωρίς αυταπάτες - πόσο μάλλον όνειρα. Υπάρχουν όπως λογής αυταπάτες, κι εκείνες που εξαπατούν εμάς τους ίδιους είναι οι πιο σκληρές. Σου εύχομαι ένα όμορφο και ξεκούραστο σαββατοκύριακο, φιλιά πολλά.
Από thalassaki | 6/11/2009 19:51
Σταύρο καλησπέρα, σ' ευχαριστώ - και το είχα καταλάβει ότι εκφράζεσαι με εικόνες και μουσικές
Θα εγγραφώ μέσα στο
σαββατοκύριακο που θα έχω λίγο χρόνο - ειδικά αυτό το σ/κύριακο -
για μένα, κι ελπίζω να μπορέσω να σου αφήσω κάτι εκεί. Να είσαι
καλά για την πρόσκληση, το εκτιμώ ιδιαίτερα. Πολλούς χαιρετισμούς,
καλό σαββατοκύριακο να έχεις.
Από thalassaki | 6/11/2009 19:54
Θαλασσακι μου μεγαλη κουβεντα το σ αγαπω οντως...Την καλησπερα μου Σε πεθυμησα να ξερεις οτι δεν σε ξεχνω αντα σε σκεφτομαι Τρεχω η ξανθια με διαφορα και χανομαι τελευταια
Από giota1 | 7/11/2009 18:50
Γιώτα μου σ' ευχαριστώ που πέρασες και χαίρομαι πολύ που σε ξαναβλέπω. Κι εγώ σε σκέφτομαι - όπως εσύ, έτσι κι εγώ τρέχω και παλεύω μ' ένα σωρό ζητήματα. Δε θα 'θελα να χανόμαστε όμως. Φιλιά πολλά, καλό βράδυ και καλή Κυριακή σου εύχομαι.
Από thalassaki | 7/11/2009 22:40
καλημερα ελπιζω ολα καλα. εγω οχι. ξέρω δε σε νοιάζει αλλά εγω εσενα εχω μόνο να τυρανναω.
Από Σπύρος k | 13/11/2009 10:03
Μόνο εμένα έχεις να τυραννάς; Αν θυμάμαι καλά είχες "ένα λαό".. Τι συμβαίνει; Ό,τι είναι εύχομαι να 'ναι περαστικό κι όχι κάτι σοβαρό, ούτε φυσικά θέμα υγείας.
Από thalassaki | 13/11/2009 20:42
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας