όταν έκαιγε μαγκάλι
Χάλκινο μαγκάλι με χυτή βάση και λαβές από ορείχαλκο. Χρησιμοποιήθηκε στην Τραπεζούντα (19ος-20ός αιώνας)
Πέτρος Γρανίτας: Το Χάλκινο Μαγκάλι
Μαζί με άλλα υπάρχοντα,
φέραμε από την Πόλη
κι ένα μαγκάλι χάλκινο
και λίγη στάχτη
απ' της στερνής φοράς το άναμα.
Εδώ στην προσφυγιά μας
ψήσαμε, μαγειρέψαμε, ζεστάναμε τα χέρια,
εφκιάξαμε σαλέπι και καφέ,
και στον "τελφέ" τον μαύρο
εμάντευε άσπρες μέρες
η ογδοντάρα μάμμη.
Αμέτρητα της ανεχειάς τα χρόνια...
Τώρα οι γιοι, οι κόρες, οι εγγονοί
στα "βόρεια" προάστεια...
Μα οι ρίζες τους βαθύτατες
στην μάνα γη, την Πόλη.
Το χάλκινο μαγκάλι
σε θέση περιωπής
κανείς δεν το πειράζει,
κι ας μη ζεσταίνει πια.
Εμείς οι πρόσφυγες από τα "άγια χώματα"
δεν απαρνιέμαστε ποτέ
έστω κι ένα μαγκάλι
που κάποτε μας ζέσταινε...
Τα φετινά Χριστούγεννα είναι ίσως τα πιο απόμακρα που έχω βιώσει μέχρι σήμερα. Μάλλον να διορθώσω: εγώ απόμακρα, τα Χριστούγεννα στην ίδια ετήσια θέση τους. Έξω κυριαρχεί μια χωλή, χλομή καταναλωτική μανία, ενώ μέσα αποζητώ προσφυγικά μαγκάλια.. Καλά τα πάμε, πρόσφυγα.. εδώ πρόκειται για Δραπέτευση με το δέλτα κεφαλαίο. Αν δεν ήταν για χάρη του παλικαριού μου (που ακόμη συντηρεί στην εφηβική καρδούλα του αρκετή απ' την αθώα χριστουγεννιάτικη μαγεία) και της μητέρας μου (που δεν ξέρω πόσα χριστουγεννιάτικα τραπέζια έχω μπροστά να της προσφέρω), θα περνούσα το δίχως άλλο τις "γιορτινές ημέρες" κάτω απ' το πάπλωμα, με μουσική, βιβλίο και φακό. Χωρίς τηλέφωνο, τηλεόραση ή κάλαντα. Οπωσδήποτε χωρίς τη θυσία της γαλοπούλας.
Όμως ο πρόσφυγας ανέκαθεν σκεφτόταν πιότερο την εστία και τους ανθρώπους του, παρά τον εαυτό του. Γι' αυτό θα σηκωθώ, θα ψωνίσω, θα μαγειρέψω, θα ετοιμάσω, θα προσπαθήσω. Κι αν μου 'χε μείνει πολύτιμο κειμήλιο της ρίζας μου κάποιο πολυχρησιμοποιημένο χάλκινο μαγκάλι, θ' άναβε στα σίγουρα αυτές τις μέρες κι όχι μόνο. Σε περίπτωση που κάποιοι απόγονοι προσφύγων στα βόρεια προάστεια ή αλλού το 'χουν απλά για διακόσμηση, λυπάμαι πολύ για το μαγκάλι: ολάκερη η ύπαρξή του έχει τη βάση της στη φλόγα και τη χρήση.. τι θάνατος κι αυτός, να σωπαίνεις - ψυχρός και καλογυαλισμένος - σε μια γωνιά ή ένα ράφι.
Και φοβάμαι - τ' ομολογώ πως τη φοβάμαι - τη μοίρα που οδηγεί τον πρόσφυγα (όχι τους ντεμέκ απογόνους) να σβήσει κάποτε με το ίδιο του το χέρι το μαγκάλι του. Να το καθαρίσει, να το γυαλίσει, να το αποθέσει κάπου φανερά ή κρυφά, μαζί με στάχτες κι αναμνήσεις - αυτές κρυφές. Η ζωή μπορεί να καταλήξει λείψανο και να κρατάει ακόμη. Βαλσάμωσέ την όμως, κάν' την κειμήλιο, κι είναι χαμένη.
Ίσως ν' αναρωτηθείς τι σχέση έχουν όλα αυτά με τα Χριστούγεννα. Δεν ξέρω.. μπορεί να 'χουν, μπορεί και όχι. Σίγουρα όμως έχουν σχέση με κάποια φλόγα που τρεμοσβήνει, τη σπίθα που ξεψυχάει στις ψυχρολουσίες, και με τη δίκοπη ζωή.
ΕΧΩ ΒΙΩΜΑΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΜΙΚΡΗ.ΕΧΩ ΜΙΑ ΡΙΖΑ ΑΠΟ ΓΙΑΓΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ.ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ.ΛΑΤΡΕΥΩ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΗΝ ΛΩΞΑΝΤΡΑ.ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΝΟΙΩΘΩ ΘΑΛΠΩΡΗ.ΜΙΚΡΗ ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΑΝΑΒΑΜΕ ΜΑΓΚΑΛΙ!!!... ΕΧΩ ΠΕΡΑΣΕΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΟΥΚΟΥΛΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ.ΑΛΛΑ...ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΤΗΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑΣ ΕΧΩ ΑΡΧΙΣΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΤΡΟΠΟΥΣ ΝΑ "ΑΝΑΠΑΡΑΓΩ" ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΙΣ ΟΜΟΡΦΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙΝΑ ΜΗΝ ΑΠΑΡΝΟΥΜΑΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΩ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙ. ΟΣΟ ΑΦΗΝΕΣΑΙ ΘΑ ΠΕΦΤΕΙΣ,ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΤΟΜΑΘΕ ΚΑΛΑ Η ΖΩΗ ΚΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ. ΣΥΓΧΩΡΑ ΜΕ ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΚΑΠΟΥ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ,ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΩ. ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.ΜΕ ΥΓΕΙΑ.
Από semeli ntalia | 19/12/2009 23:56
Καλημέρα, semeli ntalia, σ' ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και το θετικό, ζεστό σου μήνυμα, ειλικρινά το εκτίμησα. Πολλές φορές όταν δεν μπορούμε να "αναπαράγουμε" αναμνήσεις δημιουργούμε καινούργιες. Σε πείσμα της πραγματικότητας - παρά της μελαγχολίας - θα κάνω πάντα ό,τι καλύτερο μπορώ για εκείνους που αγαπώ, ή απλά επειδή έτσι πιστεύω πως πρέπει. Στέκομαι στη συναισθηματική ανάμνηση που βρίσκεται άλλωστε στη βάση του αποψινού κειμένου.. έχει τα πάντα να κάνει με αυτό που είμαστε, όχι με κάτι που ίσως φανταζόμαστε πως είμαστε. Καλό ξημέρωμα, σου εύχομαι Καλά Χριστούγεννα και χαρούμενες γιορτές με υγεία και αγάπη. Θαλασσάκι το όνομά μου, ή Ελένη αν προτιμάς.
Από thalassaki | 20/12/2009 2:45
Ευχομαι να μπορεσεθς να συνδυασεις και τα δυο Να δωσεις αυτα που αγαπουν οι δικοι σου ανθρωποι μα να παρει κι ενα κομματι η δικη σου ψυχη απο αυτο που θελει το αξιζει Το δικαιουτε Καλησπερα θαλασσακι μου
Από giota1 | 21/12/2009 16:53
Γιώτα μου καλησπέρα, τόσο γλυκιά και ζεστή η ευχή σου, την κρατώ κι ας γίνει ό,τι γίνει στην πράξη, δεν πειράζει. Με όλες μου τις ευχές για όμορφα Χριστούγεννα, να περάσετε υπέροχα!
Από thalassaki | 21/12/2009 17:49
καλημέρα κι απο μένα, εύχομαι όλα καλά. Σου γράφω από εδώ γιατί μέσα σε όλα τα δεινά των τελευταίων ωρών? ημερών? μηνών? ετών? το πιτσί μου τέζαρε προχτές κι αυτό, οπόταν έχασα και την διευθυνση του μελι σου. Απλά θέλω ξαναμανά να σε ευχαριστήσω για το τρέξιμο που ριξες ακόμα μια φορά για μένα και να σε ενημερώσω οτι τελικά το μηχανάκι επισκευάστηκε!!! Ο φίλος που το χα παει δεν μπόρεσε να κάνει κι αυτός τίποτε αλλά είχε ένα γνωστό του έμπορο ηλεκτρονικού υλικού που συνεργάζεται με το Bon Studio και είχε ένα τέτοιο ριμάδι ίδιο διαλυμένο στην αποθήκη του. Ετσι πήγαμε πήραμε το κουτί (που είχε το serial number επάνω του) το μοντάραμε στα δικά μας σωθικά και το στείλαμε στην Bon μέσω αυτού του εμπόρου. Οπόταν η Bon το τσέκαρε βάσει σειριακού, το βρήκε δικό της και το επισκεύασε χοχοχο. Α ρε Ελληνα απίστευτε. Το κόστος; 180 ευρώ. Αυτά. Σου εύχομαι καλές γιορτές και να χαίρεσαι και τον μικρό.
Από Σπύρος k | 22/12/2009 6:14
Καλησπέρα Σπύρο, ωραία, χάρηκα που επισκευάστηκε το εργαλείο - δεν πίστεψα ούτε στιγμή ότι δεν θα κατάφερνες να το φτιάξεις. Δεν έκανα και τίποτε - να είσαι καλά, κι εσείς εύχομαι Καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά, να χαίρεσαι την οικογένειά σου, υγεία πάνω απ' όλα.
Από thalassaki | 22/12/2009 20:24
Θαλασσάκι μου, είχα περάσει κι είχα αφήσει τις ευχές μου εδώ.. και τώρα δεν το βλέπω το σχόλιό μου! Και δεν ξέρω αν καν το έλαβες...και χάθηκε μετά.. ή αν κάτι εγώ έκανα λάθος και δε δημοσιεύτηκε! Όπως και νά'χει, εύχομαι χρόνια πολλά και φωτεινά, με λιγότερες δυσκολίες, με περισσότερη ζεστασιά! Να χαίρεσαι το παλικαράκι σου και νά'σαι όσο το δυνατόν πιο καλά..Φιλιά!
Από Όλγα | 25/12/2009 0:46
Όλγα μου καλά Χριστούγεννα, γλυκιά μου. Δεν βρήκα κάποιο σχόλιο, μόνο αυτά που βλέπεις εδώ - δεν πειράζει, χαίρομαι πολύ που σε βλέπω, σ' ευχαριστώ για τις ευχές σου. Κι εσύ να χαίρεσαι ό,τι αγαπάς. Φιλιά πολλά
Από thalassaki | 25/12/2009 0:55
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας