η σκιά μου κι εγώ: τέλος εποχής χωρίς εκπτώσεις
Κάτι δεν πήγαινε καλά εδώ και καιρό. Κάτι δεν έβγαζε νόημα, σίγουρα κάτι ήταν εκτός. Και δεν εννοώ μόνο εμένα. Κάτι "εκεί έξω" ήταν off. Η αποξένωση δε με φόβισε ποτέ - άλλωστε η σκιά αυτήν αγκαλιάζει, σ' αυτήν προτιμά να ρίχνει το βλέμμα της. Δεν ήμουν ποτέ Το Παιδί Της Παρέας, κι έχουν περάσει τα χρόνια μου τόσο ώστε να μη μπορώ - και κυρίως να μη θέλω - να το αλλάξω αυτό. Κάποια χρόνια πριν, όμως, αναμφίβολα υπήρχε ένας πυρήνας ανθρωπιάς εδώ μέσα στον Παθ. Άνθρωποι που σκέφτονταν το ίδιο. Ή έτσι φαινόταν τουλάχιστον. Κι ήταν παρήγορο. Για όλους εμάς που ζούμε εκτός Ελλάδας, μια γνήσια γέφυρα γλώσσας και νοοτροπίας έχει τεράστια σημασία. Για μένα προσωπικά, εκτός από γέφυρα ήταν το καταφύγιό μου. Ένα αναγκαίο, πολύτιμο καταφύγιο. Ένας χώρος αποσυμπίεσης, αμεσότητας. Κι όμως, αν με ρωτήσεις, δεν έγραψα ποτέ κάτι γιατί είχα τόσο μεγάλη ανάγκη να διαβαστεί ή να γίνει αποδεκτό απ' τις "παρέες". Έγραφα γιατί έτσι ένιωθα. Κι όταν κάποιοι ανάμεσά μας μου άφηναν μηνύματα πως οι σκέψεις μου αντικατόπτριζαν τις δικές τους, ήταν δώρα ανθρωπιάς, φιλίας κι επικοινωνίας.
Κάποια στιγμή δεν ξέρω τι έγινε. Δεν κατάλαβα για πότε έπεσε τόσο απότομα η θερμοκρασία, πώς βάρυνε η ατμόσφαιρα και μείναμε μόνοι, η σκιά μου κι εγώ. Ίσως να φταίω εγώ που εξαιτίας προσωπικών δυσχερειών δεν ήμουν σε θέση να κάνω επισκέψεις σε άλλα ιστολόγια. Κανείς δεν αναρωτήθηκε. Άλλωστε δεν ήμουν ποτέ των δημοσίων σχέσεων. Ίσως να νοσηλεύω μια ενδότερη αποξένωση. Ίσως τελικά το διαφορετικό να μη γίνεται ποτέ αποδεκτό, κι αν δεν "ανήκεις" τότε μην το ψάχνεις. Σημασία έχει αυτό: πως άρχισα να νιώθω άβολα με το γεγονός ότι εκτίθεμαι. Εκτίθεμαι εγώ, η σκιά μου, οι σκέψεις, η ειλικρίνειά μου, η ζωή μου ολόκληρη, μέσα σ' ένα χώρο που βλέπω πως δε θα μπορούσε να ξεχωρίσει το αληθινό από το κάλπικο ακόμη κι αν του δάγκωνε βάρβαρα τον πισινό.
Το τέλος εποχής έρχεται μόνο του. Το καταλαβαίνεις όταν αρχίσεις να αισθάνεσαι σαν επαίτης σε λεωφορείο κουβαλώντας πάνω σου την αμηχανία - των άλλων αλλά και τη δική σου - σαν πιτυρίδα. Δεν είναι να το φοβάσαι. Εδώ λαοί, γλώσσες, κουλτούρες, συνειδήσεις φθείρονται και πεθαίνουν - για ένα ιστολόγιο θα κλάψουμε;
Δεν ξέρω αν ή πότε θα επιστρέψω εδώ. Είναι ένας χώρος που με στήριξε στο πένθος, στον επαναπατρισμό, στην αδιάκοπη αλλαγή, στις πιο δύσκολες στιγμές μου. Είναι επόμενο ν' αρνηθώ να τον ξηλώσω ή να τον μειώσω με οποιονδήποτε τρόπο. Αν οι πολλοί πρεσβεύουν πως έχει χαθεί από τριγύρω μας η αξιοπρέπεια, τότε ένας λόγος παραπάνω να τη στηρίξουμε ακόμη περισσότερο. Κι επειδή η αποψινή βραδιά σηματοδοτεί ένα αληθινό τέλος εποχής για μένα - μέσα από δουλειά, προσωπικές σχέσεις και προσδοκίες - το θεωρώ αναγκαίο να προστατέψω όλα εκείνα που πρεσβεύω.
Ένα βαθύτατο ευχαριστώ σε όσους με γνώρισαν και μου στάθηκαν τρισήμιση χρόνια τώρα μέσω ιστολογίου. Σε όσους προϋπήρχαν στη ζωή μου και παραμένουν φίλοι. Απόψε δε θυμάμαι τίποτε που να μ' έχει πληγώσει. Όλα τα παίρνει το ποτάμι κάτω από ένα μπλε φεγγάρι, μια υπέροχη πανσέληνο.
Καλή Χρονιά σε όλους, Rory on!
thalassaki
O Χρόνος ρευστός και άπιαστος είναι ο καλύτερος φίλος για όσους αποδέχονται την αλήθεια του με άλλα λόγια Ζούν το παρόν τους. Εκεί που οι απουσίες δεν πληγώνουν πια εκεί που οι παρουσίες δεν απαξιώνουν τις στιγμές.Εκεί που τα όνειρα κι οι επιθυμίες δε χωράνε σε λέξεις. Εκεί που στάλα στάλα ληστεύοντας το αδύνατο αφού δεν πετάς τα θέλω σου στο λιγο ο χρόνος μηδενίζεται και σου προσφέρει νέες οπτικές και νέα ξεκινήματα.
Σ ευχαριστώ για την κάθε λεξη σκέψη νότα και στιγμή που μοιραστηκες μαζί μας εδω και τόσους μήνες μεσα απ αυτο το ιστολόγιο.Ολα είναι ρευστά αλλα αυτυχώς υπάρχουν ακόμα καποιες σταθερες αξίες που ενωνουν τις ανθρώπινες ψυχες.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με υγεία χαμόγελο και ότι άλλο βαθύτερα επθυμείς.!
Από AERIKO | 1/1/2010 2:26
Aερικό μου, Καλή Χρονιά κι από μένα, με υγεία, αγάπη, ό,τι καλύτερο κι αξιολογότερο. Σ' ευχαριστώ που παρέμεινες στη σκιά από το ξεκίνημά της και που μοιράστηκες τόσες σκέψεις και μουσικές μαζί μου. Θα 'θελα να μπορούσα να συνεχίσω εδώ όπως πριν, αλλά δεν είναι πια το ίδιο. Δε σκοπεύω να κάνω τη σκιά γραφική, μου φαίνεται πιο έντιμο να την αφήσω κάπου εδώ. Δεν ξέρω πάλι, ίσως να μπορέσω να επιστρέψω με διαφορετικό σκεπτικό. Να είσαι πάντα καλά, φιλιά!
Από thalassaki | 1/1/2010 2:45
for the last time, λοιπόν. Τα γραπτά σου θα υπάρχουν... ..."Μένουν". θα συνεχίσουμε "να κάνουμε παρέα" σε άλλες... διαδρομές. ...χορεύοντας με σένα και την σκιά σου www.youtube.com/watch?v=qQL0RAkDOSk
Σ' ευχαριστώ για όλα όσα διάβασα...
Από sot | 1/1/2010 7:41
Καλή Χρονιά με ό,τι το καλύτερο σου εύχομαι κι από εδώ - σ' ευχαριστώ μέσα απ' την καρδιά μου, δεν το γνώριζα ότι διαβάζεις τα κείμενα. Αφήνω το δωράκι σου εδώ γιατί σημαίνει πολλά για μένα κι είναι εντέλει ο πιο γλυκός τρόπος να σηματοδοτηθεί το τέλος εποχής. Να είσαι πάντα καλά, ελπίζω να μην χαθούμε.
Από thalassaki | 1/1/2010 10:27
"Κι αν δεν ανήκεις, τότε μην το ψάχνεις", γράφεις. Κι ύστερα πως νιώθεις άβολα πια να εκτίθεσαι. Και σε νιώθω πολύ.
Να θυμάσαι, όμως, πως όσοι κουβαλούν την αλήθεια τους και πορεύονται στα δικά της χνάρια είναι "πάντα με τις μειοψηφίες - έκθετοι πάντα, ποτέ ένθετοι" (δανείζομαι τις λέξεις του Χρόνη Μίσσιου).
Εδώ, εκεί ή αλλού, με αυτόν ή με ένα άλλο τρόπο, η ειλικρίνεια και η αξιοπρέπειά σου κι αυτή η μοναξιά της αλήθειας σου (που γράφει και το Αερικό στο τελευταίο κείμενό του) θα σε συντροφεύουν σαν ευχή και σαν κατάρα και θα χαράζουν τις νέες διαδρομές σου, ίδιες κι απαράλλαχτες με όσες έχεις ήδη πορευτείς.
Καλή χρονιά σου εύχομαι. Και να θυμάσαι πως μόνο αυτοί που γοητεύονται μπορούν να απογοητευτούν. Μη χάσεις πότε την ικανότητά σου να διακρίνεις τις ομορφιές και να στέκεις αμήχανη και με δέος μπροστά τους. Κι ας σ' απογοητεύσουν στο τέλος. Στη γωνιά του δρόμου θα βρεις τις επόμενες...
Σου στέλνω φιλιά απ' την Κύπρο κι ένα Ευχαριστώ μέσα απ' την καρδιά μου.
Από Νάσια | 1/1/2010 11:50
Νάσια, Καλή Χρονιά με υγεία, ευτυχία κι αλήθεια - ό,τι ποθείς κι ό,τι λαχταράς να το ζήσεις και να το χαρείς σου εύχομαι. Τι ευχαριστώ να πω τώρα.. μ' έχουν πάρει τα ζουμιά αλλά έτσι μ' αρέσει να ξεκινούν τα νέα έτη κι οι νέες δεκαετίες - δακρύβρεχτα. Βρίσκεσαι σταθερά ανάμεσα σ' εκείνους που θεωρώ μεγάλη μου τιμή που έχω γνωρίσει εδώ μέσα. Και που με τίμησαν κι αυτοί με την ευγενική παρουσία τους. Αγαπώ την Κύπρο κι ας μην έχω δεσμούς αίματος εκεί, πιστεύω πως έχω δεσμούς καρδιάς. Φιλιά πολλά με αγάπη από μένα, θα βρούμε τον τρόπο να τα λέμε οπωσδήποτε.
Από thalassaki | 1/1/2010 12:16
Μια καλή Χρονιά μέσα από την καρδιά μου, και ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις σκέψεις μου μοιράστηκες, για τις λέξεις που μας χάρισες όλο αυτό το διάστημα. Σε όλους εμάς (ναι,εγώ πιστεύω ότι είμαστε αρκετοί) που δεν ανήκουμε σε "παρέες", που δεν είμαστε των Δημοσίων Σχέσεων, που βρίσκαμε χώρο "αποσυμπίεσης" στον δικό σου χώρο, που οικιοποιηθήκαμε το καταφύγιό σου...σιωπηρά.. Καλό νέο ξεκίνημα... Με την βαθιά μου εκτίμηση, ΑΝΝΑ
Από ΑΝΝΑ | 1/1/2010 12:50
Άννα, μια Υπέροχη Χρονιά σου εύχομαι, με όλα τα καλά του κόσμου, όνειρα που θα υλοποιηθούν, μαγικές διαδρομές, πολλές χαρές. Ένα μεγάλο ευχαριστώ από μένα για τον τρόπο που αισθάνεσαι, για το ότι η σκιά ήταν και δικό σου καταφύγιο, για το ότι κάτι έμεινε εντός σου από ετούτη την επαφή μας. Τι παραπάνω να ζητήσω; Μακάρι - και το εύχομαι ειλικρινά - να βρεθεί τρόπος να συνεχίσουμε να επικοινωνούμε από εδώ και πέρα. Χρόνια πολλά, σε φιλώ με πολλή αγάπη κι εκτίμηση.
Από thalassaki | 1/1/2010 13:54
...και τώρα;...
Από Σπύρος k | 2/1/2010 21:01
Και τώρα, Σπύρο, άσ' τα να παν.. Νιώθω σαν να εγκατέλειψα το σπίτι μου. Όμως έτσι ένιωσα πως έπρεπε να κάνω, γιατί αυτά που γράφω εδώ είναι προσωπικά πράγματα, με τρόπο ακόμη πιο προσωπικό, κι εμείς εδώ δεν είμαστε πια "μια οικογένεια". Παραεπεκτάθηκε ο χώρος, ξέρεις πώς είναι αυτά.. Αν θες μπορείς να με βρίσκεις εδώ: http://routes2roots-thalassaki.blogspot.com/ Δεν ξέρω αν θ' αποδειχτεί ισάξιο της σκιάς, αυτό θα δείξει. Εγώ όμως παραμένω η ίδια. Καλή Χρονιά κι όλα τα καλά σου εύχομαι.
Από thalassaki | 2/1/2010 21:11
Απλά σ' ευχαριστώ. Για όσα έγραψες, για όσα διαβάσαμε. Τα διάβαζα πάντα, το ξέρεις. Ίσως κλείσω κι εγώ έναν κύκλο με ένα απόσπασμα από τα δικά σου γραπτά. Είναι μαθήματα...
Από Αγγελική | 3/1/2010 1:17
Eγώ σ' ευχαριστώ, Αγγελική. Γιατί από τότε που γνωριστήκαμε, αρκετά χρόνια πριν, ξέρω πως δεν "έφυγες" ποτέ από κοντά μου, όπως ξέρω ότι δεν θα χαθούμε ποτέ. Με τιμά όσο δεν φαντάζεσαι το ότι κρατάς κομμάτια της σκιάς μαζί σου. Εύχομαι η νέα χρονιά να σου χαρίσει μόνο καλά και όμορφα πράγματα, να διατηρήσει για σένα ό,τι αξίζει να κρατηθεί, και να κλείσει ό,τι έφτασε η στιγμή να κλείσει. Καλό ξημέρωμα με πολλή αγάπη κι εκτίμηση.
Από thalassaki | 3/1/2010 3:02
Αγαπημενο μου thalassaki, καπου αναμεσα σε οσα γραφεις αναγνωρισα τον εαυτο μου. Εχεις σχεδον απολυτο δικιο. Ομως υπαρχουν καποιοι που σε παρακολουθουσαν διακριτικα, ισως χωρις καν να το ξερεις, απλα και μονο γιατι δεν ειχαν κατι περισσοτερο να πουνε. Ρουφουσαν τα γραφομενα σου, αλλα δεν ειχαν την ευγενεια να σε ευχαριστησουν για οσα τους προσφερες. Ζητω συγνωμη γι αυτο. Και θελω για αλλη μια φορα να σε ευχαριστησω. Για ολα οσα μας προσφερες και θα μας προσφερεις στο μελλον. Δεν τελειωνει ετσι ευκολα αυτη η "παρεα". Γιατι μιλαμε με μουσικη, οπως εγραψε ο Ν. Βρεττακος.....
Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
Από Tasos | 4/1/2010 21:07
"Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως, θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως ένα ρυάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική." Νικηφόρος Βρεττάκος, "Η Ελληνική Γλώσσα".
Τάσο, με συγκίνησαν βαθύτατα τα λόγια και η αφιέρωσή σου. Εγώ σ' ευχαριστώ. Κι επειδή σε γνώρισα σαν συντροφιά με τη Μαρία και την Αθηνά, σας ευχαριστώ και τους τρεις μέσα απ' την καρδιά μου. Το πιστεύω κι εγώ πως δεν πρόκειται να χαθούμε. Το ότι ήσουν εδώ απόψε και μου άφησες ετούτες τις γραμμές μιλά από μόνο του. Όσο για το αν υπήρχε κάτι να ειπωθεί, εσύ και οι υπόλοιποι φίλοι έχετε εμπλουτίσει με το παραπάνω αρκετές εγγραφές! Ίσως να 'ναι αλήθεια πως κάποιοι χώροι παραεπεκτείνονται, Τάσο. Παραγίνονται αχανείς, αλλοτριώνονται. Ήμουν πάντα, βλέπεις, χαμηλού προφίλ και περιορισμένων προδιαγραφών. Όμως ξέρεις πού θα μπορείς να με βρίσκεις, αν το θες. Όλες μου τις ευχές για καλή, δημιουργική και όμορφη χρονιά, γεμάτη υγεία, αγάπη και ουσία. Σ' ευχαριστώ και πάλι.
Από thalassaki | 4/1/2010 21:21
Οταν πριν πολυ πολυ καιρο ειχαμε την πρωτη μας επαφη, Ο Αναγνωστακης ηταν η αιτια. Θυμασαι? Αυτον θα επικαλεσθω παλι, τωρα στα τελευταια για σενα, αλλα οχι για μας ολους, που αγαπησαμε εσενα, αγαπησαμε τη σκια σου, τη σκια μας. ΚΑΝΩ ΕΚΚΛΗΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ Η ΣΚΙΑ, ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ, ΚΑΙ ΝΑ ΖΕΣΤΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΠΑΓΩΝΙΑ, ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ (ο τονος στο Ι) ΣΕ ΟΛΟΥς ΜΑΣ. ΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΑΣ ΠΟΙΗΤΗ......
Ε6στε Qπrρ " κατά; στω
Από Tasos | 6/1/2010 17:36
ΕΙΣΤΕ ΥΠΕΡ Η ΚΑΤΑ; ΕΣΤΩ ΑΠΑΝΤΕΙΣΤΕ ΜΏ ΕΝΑ ΝΑΙ Η ΜΏ ΕΝΑ ΟΧΙ. ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΣΦΑΛΩΣ ΠΩΣ ΣΑΣ ΒΑΣΑΝΙΣΕ
ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΜΟΝΟ. ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ: ΕΙΣΤΕ ΥΠΕΡ Η ΚΑΤΑ; ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ. ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ.
(Μ.ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ...Η ΑΠΟΦΑΣΗ)
Από Tasos | 6/1/2010 17:44
Η "Σκιά" είναι και θα είναι πάντα εδώ. Να τη διαβάζουμε. Για να πάρει το thalassaki αυτή την απόφαση, ξέρω πως το δούλεψε πολύ στο μυαλό της. Την παίδεψε. Και έχει δίκιο σε όσα λέει. Νομίζω πως όλοι εμείς που απαντήσαμε σε αυτό το τελευταίο θέμα της, θα θέλαμε να συνεχίσει, δεν χρειάζεται καμία ερώτηση σε αυτό. Απλά, σεβόμαστε την απόφασή της και την καταλαβαίνουμε.
Από Αγγελική | 6/1/2010 17:50
Αγαπητέ μου Τάσο, με συγκίνησες πάλι σήμερα, κι είχε κοπεί το ρεύμα σήμερα όλη μέρα λόγω χιονιού και μόλις ήρθε πάλι. Θυμάμαι που είχα αναφέρει αυτό το ποίημα του Μανόλη Αναγνωστάκη εδώ http://personal.pblogs.gr/2007/10/me-skepseis-oktwbrianes.html, και είχα αναφερθεί στη δική σου παρέα που με γνώρισε μέσα από δικούς του στίχους. Σημαίνουν πάρα πολλά για μένα τα λόγια σου κι η προτροπή σου να συνεχίσει να υπάρχει η σκιά. Μέσα από τα σχόλια αυτής της εγγραφής είναι εύκολο να καταλάβει κανείς ποιοι είναι εκείνοι που θα απαντούσαν "ναι" στο ερώτημα, όπως πολύ σοφά τονίζει η Αγγελική. Να συμπεριλάβω και δύο με τρεις ακόμη που απλά δεν είναι σε θέση να γράψουν εδώ, ή για τους δικούς τους λόγους δεν θέλουν να το κάνουν. Πέρα από αυτούς, η σκιά είναι ένα ακόμη μπλογκ ανάμεσα στα τόσα και τόσα που έχουν κατακλύσει τον Παθ - και όχι μόνο. Με συγκινούν η ζεστασιά κι η ανθρωπιά σου. Αυτά είναι τα πολύτιμα που παίρνω μαζί μου από έναν κατά τα άλλα απρόσωπο και μάλλον βάρβαρο χώρο: τη ζεστασιά, την ανθρωπιά, τις σκέψεις και τη συμμετοχή (σιωπηλά ή ενεργά) κάποιων ανθρώπων. Τάσο, αυτό το "ναι" και το "όχι" θα μας παιδεύουν πάντα στη ζωή. Παιδεύτηκα πολύ και σκέφτηκα πως, τρισήμιση χρόνια αργότερα, μια ανάσα ανάμεσα στη σκιά μου και σε μένα ήταν χρήσιμη. Με αγάπη κι εκτίμηση πολλή, σε χαιρετώ από έναν αποκλεισμένο βορρά.
Από thalassaki | 6/1/2010 19:22
Αγγελική μου, σ' ευχαριστώ που καταλαβαίνεις και που ανάμεσά μας δεν χρειάζονται εξηγήσεις και δικαιολογίες. Έχεις βρεθεί κι εσύ σε κομβικές στιγμές στη ζωή σου, ξέρεις πώς είναι αυτά. Και πώς είναι ν' αφήνεις, και μάλιστα "στον αέρα", κάτι που είναι κομμάτι του εαυτού σου. Αυτό είναι το πιο δύσκολο και δεν μου έχει ξανασυμβεί. Εσύ, ο Τάσος και όλοι όσοι επιθυμούν μπορούν να με βρίσκουν εδώ http://routes2roots-thalassaki.blogspot.com/
Και μια εγγραφή εδώ, Αγγελική - δεν ξέρω αν θα βγει στον αέρα ποτέ αυτό (προς το παρόν είναι εντελώς περιθωριακό), αλλά αν θες διάβασέ την, έχει άμεση σχέση με τα παραπάνω.. http://iskiamoukiego.blogspot.com/2010/01/blog-post.html
Με την αγάπη μου, σ' ευχαριστώ.
Από thalassaki | 6/1/2010 19:31
σκιούλα..
θαλασσάκι..
Από _trelos | 8/1/2010 22:27
Γείτονά μου
Από thalassaki | 9/1/2010 1:35
Ki εγω μεσα στο τρεξιμο ειχα καιρο να περασω Αλλα καθε φορα που εβλεπα την κεντρικη του παθ εψαχνα να σε βρω...Και σημερα ανακαλυψα το γιατι δεν φαινοσουν στην κεντρικη σελ Αχ Θαλασσακι μου η Σκια σου ηταν και ειναι κατι πολυ αγαπητο και οικειο και μπορει μεν καποτε πραγματικα να ηταν πιο ανθρωπινα τα πραγματα πιο παρειστικα ομως η παρουσια σου αφηνε αυτο ακριβως οτι αυτη η διαθεση και το κλιμα ηταν εδω οτι δεν ειχε χαθει Απλα μονο σιωπουσαν. Ελπιζω καποια στιγμη να ξαναφανει η Σκια γιατι ειναι κατι που αγαπαμε κατι που αγαπησαμε σε αυτον ακριβως τον χωρο Εγω θα σε περιμενω παντα Αλλα και στην νεα σου σκια θα ερχομαι Αλλωστε τα αισθηματα δεν εχουν χωρο εχουν απλα διαθεση να περνανε τα παντα και να αγκαλιαζουν αυτους που αγαπας
Από giota1 | 14/2/2010 14:11
Ακούστε Ελληνικό Ραδιόφωνο και δείτε Ελληνική τηλεόραση, εντελώς δωρεάν από τη διεύθυνσή EMAX.GR (emax.gr) ! Όλοι οι ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί, και τα κυριότερα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια
Από emax.gr | 1/7/2010 10:22
Πέρασε καιρός, πολύς καιρός από τότε που ήρθα εδώ για τελευταία φορά. Πάρα πολύς καιρός.
Από τότε άλλαξαν πολλά. Εγώ τα άλλαξα. Προσπάθησα να ακολουθήσω ένα πεθαμένο όνειρο αρνούμενη να πιστέψω πως είχε περάσει η νύχτα και το όνειρο είχε χαθεί για πάντα. Έφυγα από παντού. Και από εδώ. Όπως κάνω πάντα. Από όλα.
Βρέθηκα τότε για πρώτη φορά εδώ αναζητώντας μια διέξοδο σε όλα όσα ένιωθα. Μοιράστηκα τις σκόρπιες μου σκέψεις χωρίς να αισθάνομαι την ανάγκη να τις κάνω σαφείς και ολοκληρωμένες. Άλλωστε κανείς εδώ δεν πρόκειται ποτέ να με κοιτάξει στα μάτια. Μπορούσα να είμαι αυτό που ένιωθα, πέρα από κάθε λογική και ισορροπία. Και τότε ήταν που μαζεύτηκα πάλι στο καβούκι μου. Αιστάνθηκα και πάλι την ανάγκη να μην υπάρχω ούτε καν στα ηλεκτρόνια. Η κοινωνική μου παιδεία δεν επαρκεί για να συντηρήσω οποιαδήποτε σχέση σε οποιονδήποτε ορισμό της.
Ακολούθησα σ' αυτό το διάστημα τ όνειρό μου δίνοντάς του μια τελευταία ευκαιρία. Μια τελευταία στροφή έναν τελευταίο αγώνα. Πέρασε ακριβώς ενάμιση χρόνος από τότε. Στόχοι κατακτήθηκαν, στόχοι χάθηκαν και ήρθε η ώρα του απολογισμού.
Σήμερα αποφάσισα να ολοκληρώσω τις εκκρεμότητες. Ήρθα εδώ να καταθέσω εκείνο το αντίο που σας χρωστάω από τότε. Να βαρέσω την πόρτα πίσω μου και να κλείσω όλα όσα ήμουν και ήθελα να είμαι με αυτά που θα είμαι από τώρα κι έπειτα.
Ήρθα να πω αντίο σε εσάς τους ηλεκτρονικούς μου φίλους (όσοι έχετε απομείνει εδώ) και να ακολουθήσω έναν άβουλο δρόμο που δεν τον θέλησα ποτέ.
"Κάποια στιγμή δεν ξέρω τι έγινε. Δεν κατάλαβα για πότε έπεσε τόσο απότομα η θερμοκρασία, πώς βάρυνε η ατμόσφαιρα και μείναμε μόνοι, η σκιά μου κι εγώ", ναι μόνοι ... σε μια πορεία που εγώ πάλεψα να μην ακολουθήσω, σε ένα δρόμο που δε με οδήγησε πουθενά. ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ!!! Τώρα τίποτα δεν θα είναι δικό μου, δεν θα υπαρχουν μικρές σκέψεις και φωτιές να σιγοψήνουν την ψυχή και την ύπαρξή μου. Τέλος εποχής ... που δεν έχει νόημα αξιολόγησης. Είναι τέλος, από εκείνα που δεν έχουν γυρισμό ... Από σήμρα κι όλας το χαμόγελό μου θα είναι σικέ και η ανάσα μου πλαστική και χωρίς οξυγόνο. Κλείνω όλα μου τα κεφάλαια σήμερα.
Ευχαριστώ, που διαβάσατε όσα έγραψα τότε, ευχαριστώ που δε μου κλείσατε κατάμουτρα την πόρτα, ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να μοιραστώ μαζί σας εκείνες τις αναζητήσεις μου.
Τέλος εποχής ... τέλος ανάσας, επιθυμίας και ομορφιάς. Ελπίζω να συναντηθούμε κάποτε, θα είμαι πάντα η παπίτσα (γιατί κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ) και θα σας αναγνωρίσω αν σας συναντήσω ποτέ.
Από papitsa | 17/7/2010 19:07
Papitsa, είτε το πιστεύεις είτε όχι, η αλήθεια είναι πως τα λόγια σου εκείνα τότε ήταν για μένα κόκκοι χρυσού στην άμμο. Παρά τον πόνο και την πίκρα που έσερναν πίσω τους. Ήξερα πως είχα να κάνω με άνθρωπο που σκεφτόταν και που ένιωθε για πολλά πολλά πράγματα που με αφορούσαν και με αφορούν - σε ίσες δόσεις. Ήξερα πως υπήρχαν ζητήματα που δε γνώριζα και που δε θα σε ρωτούσα ποτέ γι' αυτά, όχι από αδιαφορία φυσικά, αλλά από σεβασμό στην ψυχή που είχε το θάρρος να ανοίγεται εδώ μέσα. Αυτό ακριβώς έχασα απ' την παλιά σκιά, αυτή την απρόσωπη μα τόσο προσωπική προσέγγιση, τη βαθύτερη επικοινωνία πέρα από οποιεσδήποτε κοινωνικές παραμέτρους. Θυμάμαι πάντα τις αγωνίες σου. Κι ο καθένας μας έχει το δικαίωμα ν' αποχωρεί, να κλείνει κεφάλαια, όσο και να επιστρέφει. Με ικανοποιεί βαθύτατα το ότι σε βλέπω σήμερα εδώ, περαστική έστω. Αν ποτέ θελήσεις να "μιλάς" μαζί μου, βρίσκομαι απ' το ξεκίνημα της χρονιάς στο http://routes2roots-thalassaki.blogspot.com/ και θα μου δώσει μεγάλη χαρά η παρουσία σου εκεί. Αν κι όποτε θες.
Από thalassaki | 21/7/2010 20:33
eimai akomh edw ki as mh grafw ... mpainw suxna etsi rixnw mia matia sta grhgora kai vgainw kai pali akomh pio grhgora ... sthn teleutaia mou eggrafh thn opoia eixa dhmosieusei eixa grapsei pws 8a dhmosieusw 3 akomh kai 8a einai kai to " telos " tou mplog mou . apopse , mpainontas edw mesa ksereis ti katalava ? pws 8a htan to megalutero mou la8os h isws ena apo ta megala mou . pernontas thn pio duskolh periodo ths zwhs mou , mia periodo pou ean anteksw na perasw xwris na pesw apo thn taratsa tou spitiou mou h allou kthriou 8a einai 8auma kai apo ta megala malista , exontas apomonw8ei apo an8rwpous , douleia kai ola sxedon kratontas monaxa ligous sthn ka8hmerinothta mou , katalava pws to na grafw einai kati to opoio apo mikro paidi me hremouse , adeiza kai me gemize ... panta egrafa otan den hmoun kala . istories , mantinades , stixous , tragoudia , thn alh8eia mou ... pws , na mhn arxisw ksana loipon twra pou xanw duo apo tous shmantikoterous an8rwpous sthn zwh mou ??? ton patera mou giati nai , shmantikos einai ki as perasa oti perasa eksaitias tou prin 5 xronia pleon , ton latreuw kai tou xrwstw polla kai o aderfos mou o megalos , h adunamia mou ... pws na mhn arxisw ksana na grafw tis skepseis mou , to ti uparxei mesa mou , pws na mhn to kanw gia na mh trella8w kleismenh sto keli ths monaksias mou na antimetopizw ton 8anato ka8e mera olo kai pio polu ? agaphmenh mou filh , giati etsi eisai . filos den einai autos pou sunantas ka8hmerina h pineis kafe mazi tou , filos einai autos pou sta duskola se exei parei estw ena thl. akomh ki apo thn allh akrh ths ghs ki esu to exeis kanei . mh stamathseis na uparxeis edw mesa . uparxoun akomh an8rwpoi me sunais8hmata , me aksies , me anagkes idies me tis dikes sou h paromoies estw ... na koitas to mesa sou kai to ti anagkh exei ekeino . kai kserw pws exei thn idia me thn dikh mou . na adeiazei kai na gemizei san feggari mes sthn nuxta ... eimai akomh edw panta edw 8a eimai ... mhn fugeis , 8elw na vlepw ta vhmata sou kai na akolou8w ta xnaria soy ... me agaph ... fallen angel ...
Από FALLEN ANGEL | 18/1/2011 0:43
To na xaneis anthropous fallen ponaei poli ... kseris omos ti ponaei pio poli? Otan aftoi pou febgoun den sou prokaloun tin paramikri aisthisi. Otan niotheis oti kanena sou komati den pethenei mazi tous giati etsi ki allios isoun oli nekri. Tora ... oloi aytoi pou sou lipoun ... i' pou tha sou lipsoun ... tha paroun mazi tous ola ta omorfa pou tyligoun giro sou. Ksafnika niotheis gimni, krioneis kai i kardia apokta ena terastio keno. Skepsou omos ayto to keno na itan apo panta diko sou? Skepsou na min ixes niosei pote ayti ti zesti tous anasa stin plati sou? Ayti i pagonia tha itan panta ekei, diki sou, den tha ixes zestathei pote. Ayto to aisthima tis monaksias pou se kataklizei tora tha ixe ginei ktima sou komati apo sena. Den tha mporouses na ksexoriseis pou telioneis ESY kai pou ksekina to skotadi. Mi lipase ... ola ta omorfa pou exeis, gia oso ta exeis, einai i pigi tis galinis kai tis omorfias pou peribalei ti zoi sou. Otan tha figoun, i thalpori tous tha meinei ekei kai tha se stiriksei gia na pas parakato. Gela lipon, xamogela an den mporeis allios. Eisai apo tous tixerous pou entaxthikan se mia omada, egines apodekti, komati mias olotitas kai moirastikes. Dextikes kai prosferes ki ayto den tha allaksei pote oses anatropes ki an ginoun. Xamogela, pare tin parakatathiki sou kai pigene parakato. S agapou kai agapas. Ise simantiki kai ine simantikoi gia sena. Min to spatalas me mabres skepseis. Tipota mabro den iparxei. Na eisai kala.
Από papitsa | 21/1/2011 18:15
euxaristw apla kai mono gia to oti mphkes ston kopo na grapseis osa molis diavasa ... eimai euloghmenh pou uparxoun sthn zwh mou kai pou isws se kairo apo twra ligo h polu 8a lew uphrxan . akomh k an fugoun 8a einai edw opws ekeinh ... 12 xronia me akolou8ei pantou sta kala kai ta asxhma ... oti ki an mou ekane o pateras mou , oso duskola ki an perasa h pernaw eksaitias tou eimai tuxarh pou einai pateras mou , giati ema8a polla , ezhsa polla ... giati sta matia mou eida ta panta , to tipota to ola ... den exw na pw tipote parapanw . se euxaristw apo kardias , egw , eimai gemath ... gemath apo toso entona sunais8hmata , ponou , agaphs , luphs , uperhfanias kai tosa alla ... euxomai oloi na eiste etsi ... einai wraio telika na ponas toso polu apoluta entona ... na pai8aineis ka8e deuterolepto gia an8rwpous pou agapas kai se agapun xwris antallagma ... einai odynh ma einai k h upertath eulogia ... euxaristw thn panagia ... gelaw , xamogelaw ... dakruzw ... klaiw ... upoferw ... an8rwpos eimai ... kapou diavasa se ena vivlio tou yalom " skoulikia erxomaste ... skoulikia ... feugoume ... " se filw ... me ektimhsh .
Από FALLEN ANGEL | 22/1/2011 3:43
Αργησα.. μόλις πριν λίγο σε ανακάλυψα. Να είσαι καλά κι ας μη γράφεις.
Από Rodia | 22/2/2011 5:01
Στις φίλες Fallen Angel, Papitsa και Rodia, έστω και καθυστερημένα σας στέλνω την αγάπη μου και πολλούς χαιρετισμούς. Χαίρομαι πολύ, αγγελάκι μου, που μπορείς και βγάζεις προς τα έξω τα συναισθήματά σου. Πάντοτε με συγκινούσε η συναισθηματική σου ωριμότητα και η τεράστια δύναμη να συγχωρείς και να προχωράς. Παπίτσα, χαίρομαι όσο δε φαντάζεσαι που 'δεν είναι όλα μαύρα' και που διακρίνω νότα αισιοδοξίας στο κείμενό σου. Θυμάμαι πολύ καλά τις κουβέντες μας. Ροδιά, με μεγάλη χαρά σε βλέπω και σε καλωσορίζω, κι ας μη γράφω πια εδώ. Αν θες να με βρίσκεις, γράφω στο blogger από τότε που σταμάτησα εδώ - διατηρώ τη Σκιά εκεί και το routes2roots. Eλπίζω κάποια στιγμή να τα πούμε κι από εκεί. Φιλιά πολλά, σταθερά με αγάπη κι εκτίμηση.
Από thalassaki | 12/5/2011 21:24
Η Σκιά της Νύχτας, είναι αληθινή. Είναι γεμάτη βιώματα και ιστορίες. Είναι γεμάτη εικόνες. Λίγοι την αντέχουν, γιατί λίγοι μπορούν να αντέξουν την αλήθεια τους.
Όσος καιρός κι αν περάσει, κάποιοι άνθρωποι εδώ γίνατε η παρέα μου, η "αγέλη" μου. Και αυτό δεν αλλάζει άλλα τόσα χρόνια κι αν περάσουν.
Το πιο δυνατό μου αλύχτησμα, μέχρι τον Βορρά Ελένη μου. Θαλασσάκι μου. Φίλη μου.
Από Θοδωρής | 8/8/2011 3:34
Με την αγάπη μου όλη, Θοδωρή μου. Να είσαι πάντα καλά, είχαμε πράγματι δεθεί στενά μέσα από τα ιστολόγιά μας - και πιστεύω πως η ουσία εκείνου του δεσμού δεν πρόκειται να χαθεί ποτέ. Η ολύμπια πέτρα σου βρίσκεται εδώ μπροστά στα μάτια μου και συμβολίζει πιότερο εσένα παρά το βουνό. Φιλιά πολλά από ένα φθινοπωρινό αλλά ηλιόλουστο Βορρά.
Από thalassaki | 13/11/2011 10:07
If you are in a not good position and have no cash to go out from that, you will have to take the loan. Because that should help you emphatically. I get auto loan every single year and feel myself OK because of this.
Από Francisca Maldonado | 12/2/2012 14:04
Still looking online for something like a cell phone white pages? It really isn't that hard to find. Identifying unknown mobile phone callers is as easy as finding a good reverse phone directory from which to perform a search. You know?
Από cell phone number lookup | 27/3/2012 14:07
Πολύ ωραίο κείμενο. Τα ιστολόγια είναι πολύ σημαντικά και πρέπει να τα στηρίζουμε...
Από fvtistika | 2/4/2012 22:44
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας