17 Νοέμβρη 1973: αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται
δεν εξαγοράζονται
δεν δικαιώθηκαν
Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009
Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009
Αφγανιστάν 7 Οκτώβρη 2001-09: το Οκτώ γραμμένο με αίμα
Jalaluddin Rumi
(1207-1273)
Κάποιες Φορές Ξεχνώ
Κάποιες φορές ξεχνώ ολότελα
τι πάει να πει συντροφιά.
Αναίσθητος, παράφρων, γύρω μου χύνω
ενέργεια θλιβερή. Η ιστορία μου
μπορεί να ειπωθεί με τόσους τρόπους:
ένα ρομάντζο, βρόμικο αστείο, πόλεμος, κενό.
Διαίρεσε τη λήθη μου μ' όποιον αριθμό
κι αυτή θα βγει ξανά.
Οι σκοτεινές προτάσεις που ασπάζομαι,
ανήκουν άραγε σε κάποιο σχέδιο;
Φίλοι, προσοχή. Μην έρθετε κοντά μου
από περιέργεια, μηδέ από οίκτο.
Απόδοση: thalassaki
Επέστρεψε σήμερα το απόγευμα από το αιματοβαμμένο Αφγανιστάν το Πρώτο Τάγμα της Ουαλέζικης Φρουράς, στην πόλη που εργάζομαι. Μια καθαρά στρατιωτική πόλη κι ένα ιατρικό κέντρο που κατά το ήμισυ ανήκει στις στρατιωτικές δυνάμεις της περιοχής. Οι στρατιώτες που πηγαινοέρχονται στις εμπόλεμες ζώνες είναι καθημερινοί "πελάτες". Σημασία έχει ότι πηγαινοέρχονται.
Το Πρώτο Τάγμα των Ουαλών δέχτηκε ίσως τις μεγαλύτερες βρετανικές απώλειες μέσα στα οκτώ χρόνια πολέμου - μια μαύρη επέτειος σήμερα, και ταυτόχρονα μια χαρμόσυνη μέρα για όσους επέστρεψαν στα σπίτια τους. Κι όλα αυτά τα χρόνια αναρωτιόμαστε αν πρέπει - αν είναι ηθικό ή λογικό - να βρίσκονται οι Δυτικές δυνάμεις εκεί. Αν έχει κάποιο νόημα να στέλνουμε τάγματα αθώων παιδιών με ημερομηνία λήξης στα νεαρά τους μέτωπα. Αν αξίζει το υπέρμετρο κόστος. Αν πρόκειται εντέλει για μια χαμένη υπόθεση, αφού οι Ταλιμπάν φαίνονται έτσι κι αλλιώς να 'χουν το πάνω χέρι. Ποιος άλλωστε κατάφερε ποτέ να τα βάλει με το Αφγανιστάν και να βγει κερδισμένος; Ερωτήματα που τίθενται πολύ πιο εύκολα απ' όσο λύνονται. Ωστόσο οι πολιτικές και κοινωνικές πιέσεις είναι πολλές και ισχυρές, η Βρετανία βρίσκεται - οκτώ χρόνια αργότερα - σημαντικά καταπονημένη από ετούτο τον πόλεμο και το μέλλον διαγράφεται αβέβαιο.
Απόψε όμως τουλάχιστον κάποιες οικογένειες θα χαμογελάσουν, θα φάνε μαζί, κάποια ζευγάρια θα κάνουν έρωτα, κάποιοι γονείς θ' αγκαλιάσουν τα παιδιά τους. Απλές ανθρώπινες απολαύσεις που πάντα στερεί ένας πόλεμος. Πόσο μάλλον ένας μάταιος πόλεμος που δε μοιάζει να έχει τέλος.
Κι απόψε πάλι κάποιες άλλες οικογένειες θα κλάψουν, δε θα μπορέσουν να φάνε μαζί, ούτε χώρια, δε θα 'χουν σύντροφο ή κουράγιο για έρωτα, θα θρηνήσουν τους δικούς τους ανθρώπους. Κάποια αθώα παιδιά θα κακοποιηθούν στα χέρια των Ταλιμπάν - τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά - στα βάρβαρα χέρια της αποδώ ή της αποκεί παράταξης, κάποιες γυναίκες θα βιαστούν, κάποιοι θα δολοφονηθούν εν ψυχρώ - για τον απλό λόγο ότι γεννήθηκαν σε λάθος εποχές, σ' αιματοβαμμένους καιρούς. Που κρατάνε όμως εδώ κι αιώνες. Οι αποδώ κι οι αποκεί. Η τρομοκρατία ίσως να 'χει πολλά χρώματα. Το αίμα όμως ένα. "Διαίρεσε τη λήθη μου μ' όποιον αριθμό κι αυτή θα βγει ξανά." Προφητικός ο Ρουμι κι ελπίζω να δικαίωσα λιγάκι τη σοφία του.
Μπορεί να μην είμαι σε θέση να σχολιάσω τα βαθιά και πολύπλοκα πολιτικοθρησκευτικά ζητήματα της περιοχής. Και να μπορούσα, δεν θα το έκανα μέσα από τις προσωπικές μου σελίδες. Μ' ενδιαφέρει όμως ο άνθρωπος. Μ' ενδιαφέρει το παιδί που βρίσκεται - πάντα σχεδόν - σ' οποιοδήποτε μήκος και πλάτος της γης, χωρίς επιλογές. Από αυτή την οπτική, ακόμη κι αν σταματήσουν κάποτε οι εχθροπραξίες, η ηθική ευθύνη απέναντι στους αθώους δεν τελειώνει ποτέ. Και για κανέναν.
(Φωτο επάνω: http://foreignpolicyblogs.com - Φωτο κάτω: http://afghanmonitor.com)
Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2009
άλλαξε ο Μανολιός...και μπήκε στο βρακί του ο φασισμός
Μετεκλογικά Βορρά και Νότου...
Παπάκι μου, για να πω την αλήθεια, δεν περίμενα από άλλον τις σκέψεις του μαζί με την τόσο άμεση κι ευαίσθητη αντίληψη της μετεκλογικής πραγματικότητας (σκιά: περιθώριο γαρ). Κανένα τηλεοπτικό πρόγραμμα (ειδικά αυτό), καμιά 'δήθεν' ανάλυση δε με αφορά όσο η δική σου άποψη. Θα μου επιτρέψεις να μαζέψω τα πολύτιμα λόγια σου από την εγγραφή για τα πουλιά και να τα μεταφέρω εδώ. Όταν διάβασα Κυριακή βράδυ ότι η αποχή από τις κάλπες άγγιζε το 48%, κόπηκαν τα γόνατά μου απ' την απελπισία. Οι φόβοι μου βγήκαν εντέλει αληθινοί - οι καρχαρίες βγήκαν οι κερδισμένοι πάλι, κι ο ελληνικός λαός φυσικά βγήκε ο χαμένος. Χαμένος κι απελπιστικά άφωνος. Κάποτε η λογοκρισία μας έκοβε τη γλώσσα και το χέρι. Σήμερα κάποιου άλλου είδους κρίση επί του λόγου και της πράξης - προερχόμενη από τα ΜΜΕ, τους 'σχετικούς', τους αετονύχηδες - καθορίζει τη μοίρα του καθενός μας. Από το Νότο ως το Βορρά και πίσω πάλι. Πίκρα κι απογοήτευση.
Ετούτα λοιπόν τα πολύτιμα μου άφησες σήμερα - και τα μοιράζομαι γιατί καλύτερα δε θα μπορούσα ποτέ μου να τα εκφράσω:
Αγαπημένο μου thalassaki, τα νέα και από εδώ είναι πολύ άσχημα σχετικά με τις ευρωεκλογές. Κάναμε την αδιαφορία μπάνιο, μαγκιά, ροκιά, και ό,τι άλλο μπορείς να φαντασταστείς. Η αποχή έφτασε περίπου το 48%. Έφτασα να νοσταλγώ τις μέρες που γραφικοί φανατισμένοι τσακώνονταν με πάθος για την πολιτική... Μιλάμε για Ελλάδα, έτσι;... 48% αποχή. Βρήκαν χαραμάδα οι φασίστες νοικοκυραίοι-φελόλογοι του Καρατζαφέρη και μεγάλωσαν τη δύναμή τους. Στην πραγματικότητα κανείς δεν νοιάζεται πια. Μιλούν με όρους μάρκετινγκ για την ίδια μας τη ζωή και προσπαθούν να εντοπίσουν τα επικοινωνιακά ( λάθη των «μικρών» αριστερών. Στην πραγματικότητα όσοι πραγματικά υποφέρουν, η πολύπαθη γενιά των 700 ευρώ π.χ., κατέκλυσαν τις παραλίες της Μυκόνου, ξέρεις γιατί... Γιατί κανένας δεν ενδιαφέρεται για την ομάδα, για το σύνολο, όλοι στοχεύουν στο πώς θα βρεθούν από πάνω, από πολύ πολύ πάνω, και όλοι ξέρουμε ότι για να βρεθείς πολύ πολύ πάνω, πρέπει να υπάρχουν πολλοί-πολλοί από κάτω.
Ο παραδοσιακός Τύπος και ο νεοκόπος επιτυχημένος Τύπος τα ενθάρρυνε όλα αυτά. Προέτρεπαν τον κόσμο να πάει για μπάνιο και να μην ψηφίσει καν, αφού είναι «όλοι ίδιοι».
The end of Days
Δεν υπάρχουν αντιδράσεις απλών ανθρώπων. Υπάρχουν μόνο πανηγυρισμοί φανατικών, προβληματισμός «επαγγελματιών», και μια εντεινόμενη αδιαφορία για τα πάντα και για πάντα.
Απογοήτευση...
Δεν έχω ούτε ένα ψιχουλάκι αισιοδοξίας σήμερα. Συγγνώμη
Κι εδώ που ζω και βλέπω, που λες, Παπί, στείλαμε προχθές ΔΥΟ - αλίμονο - ευρωβουλευτές από το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα (ΒΝP) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ακυρώσαμε δηλαδή, έτσι με μια μολυβιά 'Χ', όλο το αίμα που χύθηκε στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους για να σωθεί η Ευρώπη μας - κι ο κόσμος όλος - από το φασισμό. Τόσο απλά. Απογοήτευση; Δε μου φτάνει η λέξη...
Και ξέρεις. Δεν είναι μόνο το αναθεματισμένο το ΒΝP. Είναι ο θρίαμβος τον Συντηρητικών (και γενικότερα των δεξιών και ακροδεξιών κομμάτων απ' άκρη σ' άκρη της Ευρώπης), είναι οι ψήφοι που δόθηκαν στο Ανεξάρτητο (βλέπε Αντιευρωπαϊκό) Κόμμα της Βρετανίας, είναι η υποβόσκουσα φασιστική, ρατσιστική αντίληψη των απλών καθημερινών ανθρώπων, αληθινή και χειροπιαστή όσο τίποτα. Όταν είχα πρωτοέρθει κάποιες δεκαετίες πριν εδώ, επικρατούσε ακόμη ένα μεταπολεμικό πνεύμα. Μια βαθιά σοσιαλιστική ψυχή. Πιστεύω πως η εποχή της Θάτσερ διέβρωσε για πάντα την ψυχοσύνθεση αυτού του λαού με την ολοσχερή καταστροφή των εργατικών σωματείων και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Περίπου όπως η εποχή του ντεμέκ "σοσιαλισμού" στην Ελλάδα έβλαψε με παρόμοιο τρόπο την ψυχοσύνθεση του δικού μας. Ό,τι ακολούθησε μετά - κάτι χλιαρές συντηρητικές κυβερνήσεις εδώ, κάτι ιμιτασιόν σοσιαλιστικές εκεί - απλά συνέχισε την ίδια διαδικασία. Οι τραγικές εσωτερικές και εξωτερικές θέσεις του κυρίου Μπλερ, οι διεθνείς ένοπλες συρράξεις, η τωρινή ύφεση, όλα αυτά - μαζί με την άγνοια, την απάθεια, την αδιαφορία - συνετέλεσαν στο σημερινό ντροπιαστικό αποτέλεσμα.
Κι αυτό που με πονάει, Παπί μου, πιο πολύ είναι που δεν χρειάζεται πια κανένα στρατιωτικό πραξικόπημα, καμία αφαίρεση πολιτικών δικαιωμάτων, καμία παράκαμψη των απλών και δεδομένων πολιτικών ελευθεριών. Οι λαοί τα καταθέτουν όλα αυτά μόνοι τους στα πόδια πολιτικών καταστάσεων που τους 'αφήνουν ήσυχους' να φάνε, να πιούνε, να κολυμπήσουν ή να πληρώσουν κάπως μικρότερους φόρους. Κάποτε το όπιο το λέγανε 'θρησκεία'. Σήμερα το λένε καθημερινότητα.
Θα προτιμούσα να μη ζήσω να δω το φασισμό του παρελθόντος να σηκώνει ξανά το κεφάλι του στην Ευρώπη. Δυστυχώς τα πράγματα δείχνουν πως μάλλον θα το ζήσουμε κι αυτό.
Συμμερίζομαι πέρα για πέρα την αγωνία και την απογοήτευσή σου, κι άλλο τίποτε δε σηκώνει να πω.
Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009
Kυπριακή Ανεξαρτησία - 19 Φλεβάρη 1959: η Συνθήκη του Λονδίνου
Από την ιστοσελίδα της Νομικής Υπηρεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας παραθέτω το σχετικό κείμενο περί Ανεξαρτησίας της Κύπρου που βασίζεται στις Συνθήκες της Ζυρίχης (11/02/1959) και του Λονδίνου (19/02/1959). Δίχως σχόλια, αφήνω στην κρίση του καθενός τη σημασία και την ουσία μιας τέτοιας Ανεξαρτησίας. Πενήντα χρόνια πριν, το τίμημα ήταν υπέρογκο για την Κύπρο και τον Ελληνισμό γενικότερα. Πιστεύω πως παραμένει τραγικά υπέρογκο. Η σκέψη σήμερα σ' αυτά τα τελευταία 50 χρόνια, στις χαμένες ζωές, στην Πράσινη Γραμμή.
Η Κυπριακή Δημοκρατία ανακηρύχθηκε σε ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος στις 16 Αυγούστου 1960, ως αποτέλεσμα των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου του 1959. Στις 11 Φεβρουαρίου 1959 υπεγράφη η Συμφωνία της Ζυρίχης μεταξύ των τότε πρωθυπουργών της Ελλάδας και της Τουρκίας, Κ. Καραμανλή και Α. Μεντερές. Η εν λόγω Συμφωνία ενσωματώθηκε στη Συμφωνία του Λονδίνου, η οποία υπεγράφη στις 19 Φεβρουαρίου 1959 από τους Υπουργούς Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας, Ελλάδας και Τουρκίας, τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο εκ μέρους της Ελληνοκυπριακής κοινότητας και τον Δρα. Κουτσιούκ εκ μέρους της Τουρκοκυπριακής κοινότητας.
Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι απότοκο των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου και καταρτίστηκε από μία ad hoc συνταγματική επιτροπή στην οποία αντιπροσωπεύονταν, με ομάδες ειδικών συνταγματολόγων, η Ελλάδα κάτω από τον καθηγητή Θεμιστοκλή Τσάτσο, η Τουρκία κάτω από τον καθηγητή Nihat Erim και οι δύο κυπριακές Κοινότητες. Από μέρους της Ελληνοκυπριακής κοινότητας συμμετείχαν οι κ.κ. Γλαύκος Κληρίδης, Γεώργιος Πολυβίου, Μιχαλάκης Τριανταφυλλίδης και Τάσσος Παπαδόπουλος, με νομικό σύμβουλο τον κ. Κρίτωνα Τορναρίτη Γενικό Εισαγγελέα. Από πλευράς της τουρκοκυπριακής κοινότητας συμμετείχαν οι κ.κ.Rauf Raif Denktash, Halit Ali Riza, Hakki Suleyman και Ali Dana με νομικό σύμβουλο τον κ. Mehmet Nedjiatti Munir, Solicitor General. Στην επιτροπή συμμετείχε ως νομικός σύμβουλος ο Ελβετός συνταγματολόγος καθηγητής Marcel Bridel.
Κείμενο σχεδίου Συντάγματος υπογράφηκε από αντιπροσώπους της Ελλάδας, Τουρκίας και της Ελληνικής και Τουρκικής κοινότητας στη Μεικτή Συνταγματική Επιτροπή στη Λευκωσία στις 6 Απριλίου 1960 και Παράρτημα αυτού με τροποποιήσεις στις 6 Ιουλίου 1960. Το τελικό κείμενο του Συντάγματος υπογράφηκε από τον Sir Hugh Foot, τον τελευταίο Κυβερνήτη της αποικίας της Κύπρου, το Γενικό Πρόξενο της Ελλάδας κ. Γεώργιο Χριστόπουλο το Γενικό πρόξενο της Τουρκίας κ. Turrel και τους Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και Δρα Κουτσιούκ, οι δύο τελευταίοι υπό την ιδιότητα τους ως των ήδη εκλεγέντων Προέδρου και Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας αντίστοιχα.
Το Σύνταγμα τέθηκε σε εφαρμογή στις 16 Αυγούστου 1960 με την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος. Πρόκειται, σαφώς, για ένα δοτό Σύνταγμα το οποίο ο Κυπριακός λαός ουδέποτε κλήθηκε να επικυρώσει με τη ψήφο του.
Ταυτόχρονα με την ανακήρυξη του νέου κράτους άρχισαν να ισχύουν τρεις Διεθνείς Συνθήκες:
- Η Συνθήκη Εγκαθιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας του Βασιλείου της Ελλάδος, της Δημοκρατίας της Τουρκίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Η εν λόγω Συνθήκη προέβλεπε μεταξύ άλλων την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους, τη διατήρηση από τη Βρετανία δύο κυρίαρχων στρατιωτικών Βάσεων στην νήσο καθώς επίσης και την παροχή στην τελευταία άλλων στρατιωτικών εγκαταστάσεων και διευκολύνσεων στο έδαφος της Κύπρου.
- Η Συνθήκη Εγγυήσεως μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας αφενός και της Βρετανίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας αφετέρου. Με βάση το Άρθρο 1 της εν λόγω συνθήκης η Δημοκρατία ανελάμβανε μεταξύ άλλων, να διατηρήσει την ανεξαρτησία της, την εδαφική της ακεραιότητα και την ασφάλεια της και να τηρήσει πιστά το Σύνταγμά της. Ανελάμβανε επίσης την υποχρέωση να μην προωθεί την ένωση του νησιού με άλλη χώρα ούτε τη διχοτόμησή του. Σε περίπτωση ανατροπής του καθεστώτος που προνοούσαν οι συμφωνίες, οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, σύμφωνα με το άρθρο IV της Συνθήκης είχαν το δικαίωμα να επέμβουν συλλογικά ή μονομερώς με σκοπό την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στη νήσο.
- Η Συνθήκη Συμμαχίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας βάσει της οποίας η Ελλάδα και η Τουρκία ανελάμβαναν να απωθήσουν κάθε επίθεση κατά της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας του νεοσύστατου κράτους. Προς το σκοπό αυτό η Ελλάδα και η Τουρκία εγκατέστησαν στρατιωτικά αποσπάσματα στο έδαφος της Δημοκρατίας.
Σύμφωνα με το Άρθρο 181 του Συντάγματος, «η Συνθήκη Εγγυήσεως της ανεξαρτησίας, της εδαφικής ακεραιότητος και του Συντάγματος της Δημοκρατίας, η συνομολογηθείσα μεταξύ της Δημοκρατίας και του Βασιλείου της Ελλάδος, της Τουρκικής Δημοκρατίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας ως και η συνθήκη στρατιωτικής συμμαχίας η συνομολογηθείσα μεταξύ της Δημοκρατίας, του Βασιλείου της Ελλάδος και της Τουρκικής Δημοκρατίας, τα κείμενα των οποίων είναι προσηρτημένα τω παρόντι Συντάγματι ως Παραρτήματα Ι και ΙΙ κέκτηνται συνταγματικήν ισχύν.».
Σχετικά με την Συνθήκη Εγκαθιδρύσεως δεν υπάρχει συνταγματική πρόνοια. Στην υπόθεση Ex parte Samuel N. Samuel 3 R.S.C.C. 76 το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι: «Η Συνθήκη Εγκαθιδρύσεως δεν αποτελεί μέρος του Συντάγματος. Τα άρθρα 181, 195 και 198 του Συντάγματος δεν αφήνουν περιθώρια ως προς το σημείο αυτό».
Στο βιβλίο του «Η Νέα Κοινοπολιτεία και τα Συντάγματά της» ο S.A. De Smith καταλήγει ότι «το Κυπριακό Σύνταγμα ουδέποτε θα προσελκύσει ενθουσιώδεις μιμητές, αλλά πρέπει να κριθεί ως η μόνη αποδεχτή θεραπεία σε μία απελπιστική κατάσταση στην οποία η βούληση της τοπικής πλειοψηφίας έπρεπε αν υποταχθεί στα συμφέροντα της διεθνούς ειρήνης» και συνεχίζει: «Το Κυπριακό Σύνταγμα είναι ένα από τα πιο άκαμπτα και λεπτομερειακά συντάγματα του κόσμου και αρκετά περίπλοκο. Περιέχει ανακοπές και ισορροπήσεις, διαδικαστικές και ουσιαστικές εγγυήσεις, διασφαλίσεις και απαγορεύσεις. Το δε κοινοτικό πνεύμα συνυπάρχει με τη συνταγματική αντίληψη.»
Ανεξάρτητα, όμως, από την πολυπλοκότητα και ιδιομορφίες του Συντάγματος, είναι αδιαμφισβήτητο ότι ενσωματώνονται σε αυτό θεμελιώδεις αρχές Δικαίου, οι οποίες καθιερώνουν την Κυπριακή Δημοκρατία ως Κράτος Δικαίου με πλήρη διασφάλιση των βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών του πολίτη. Τέτοιες αρχές Δικαίου είναι οι εξής:
- Διάκριση των εξουσιών
- Ανεξαρτησία και ανεπηρέαστο της Δικαιοσύνης
- Προστασία των Θεμελιωδών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που διασφαλίζονται από το Σύνταγμα (Μέρος ΙΙ) και τις Διεθνείς Συμβάσεις που κυρώνει η Δημοκρατία
- Αρχή της νομιμότητας που διέπει τις διοικητικές πράξεις και την εισαγωγή του δικαστικού ελέγχου της νομιμότητας των διοικητικών πράξεων
- Περιορισμός της νομοθετικής εξουσίας που ασκείται στα πλαίσια των συνταγματικών διατάξεων και που περιλαμβάνει τον δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων.
...Ah, British Mother, had you a boy there?
No blame to him for the evil done
Or that a sorrowing Cypriot couple
Lost that day a beloved son
When at eighteen years, in the cause of freedom
Petrakis Yiallouris met his eclipse
Shot through the heart, by a conscript soldier,
"Cyprus, Cyprus!" upon his lips
Από το ποίημα "Cypriot Question" της Helen Fullerton
Ευχαριστώ την ιστοσελίδα http://www.troopsoutmovement.com/ για τις δύο φωτογραφίες των βρετανικών στρατευμάτων στην Κύπρο, και για το απόσπασμα της Helen Fullerton. Την ιστοσελίδα http://www.missing-cy.org/ για το gif ακριβώς επάνω. Την ιστοσελίδα http://www.adelaideinstitute.org/ για την αναφορά στο βιβλίο The Cyprus Conspiracy: America, Espionage and the Turkish Invasion, by Brendan O'Malley and Ian Craig. London, I.B. Taurus, 2004. Και το http://www.rodosport.gr/ για τη φωτογραφία της Πράσινης Γραμμής.
Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2009
Υπογράφουμε και βοηθάμε όλοι στην απόσυρση του Χωροταξικού
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ
4 Φλεβάρη η κρίσιμη ψηφοφορία του Χωροταξικού
για το μέλλον των ακτών και των νησιών μας
24 ώρες απομένουν από την κρίσιμη ψηφοφορία στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας (4 Φεβρουάριου 2009) για το Χωροταξικό του Τουρισμού που προωθεί την αλλεπάλληλη διάσπαρτη δόμηση τουριστικών χωριών σε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα στα νησιά και στις ακτές με επιδότηση έως και 50% και υπέρ-πολλαπλάσια δόμηση από ότι επιτρεπόταν έως σήμερα. Η ίδια ψηφοφορία είχε αναβληθεί αιφνίδια στις 16 Δεκεμβρίου 2008 μετά τη μαζική αντίδραση φορέων που εκπροσωπούνται στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας: των 10 περιβαλλοντικών οργανώσεων* (Αρκτούρος, ΑΡΧΕΛΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, Μεσόγειος SOSMomGreenpeace, WWF) και των κοινωνικών φορέων (Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο, ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΕΕ, ΓΕΣΕΒΕΕ, ΤΕΕ, ΣΕΠΟΧ, ΣΑΔΑΣ, ΓΕΩΤΕΕ) αλλά και πολλών ακόμη οργανώσεων και φορέων που δεν εκπροσωπούνται στο συμβούλιο, πολιτικών κομμάτων και χιλιάδων πολιτών.
Ο αγώνας είναι δριμύς, τα συμφέροντα είναι τεράστια και οι πιέσεις προκειμένου να περάσει το Χωροταξικό του Τουρισμού κλιμακώνονται.
Πες ΟΧΙ στην τσιμεντοποίηση των ακτών και των νησιών.
Υπόγραψε για την απόσυρση του Χωροταξικού:
http://www.diktioaigaiou.gr/contents/chorotaxiko.php?lang=1
Μάθε περισσότερες πληροφορίες:
http://www.diktioaigaiou.gr/contents/draseis.php?kkid=78&kid=63&action=show&m1=4&lang=1
Κρίτων Αρσένης
Υπεύθυνος Προγράμματος και Δικτύου «ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΙΓΑΙΟ»
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού
Φωτογραφίες: (αριστερά) εξώφυλλο Περιοδικού Γαλέρα, Τεύχος Δεκεμβρίου 2008, (κέντρο και δεξιά) φωτορεαλιστική αναπαράσταση εφαρμογής του Χωροταξικού στη Σκύρο, εφημερίδα Καθημερινή 2/11/2008
Profile
thalassaki
stationary traveller
Ένας πρόσφυγας and proud of it!
Powered by pathfinder blogs